Internetconsultatie Wet Platformwerk

Lidstaten zijn verplicht de Europese Platform Work Directive (Richtlijn 2024/2831) uiterlijk 2 december 2026 om te zetten in nationale wetgeving. 

Nederland loopt achter op deze planning.    

Het doel van de nieuwe wet is de positie van de "werknemer" die platformwerk verricht te verbeteren door maatregelen in te voeren die:   

• Misclassificatie van de arbeidsrelatie tegen gaan; 

• Eisen stelt aan de bescherming van de persoonsgegevens van personen die platformwerk verrichten; 

• Eisen stelt aan het gebruik van algoritmes, zoals “transparantie” en “human oversight”; 

• Eisen stelt aan data portabiliteit.  

De Wet Platformwerk definieert een digitaal arbeidsplatform als een natuurlijke of rechtspersoon die een commerciële dienst verleent. Deze dienstverlening moet voldoen aan vier eisen:  

1. De dienst wordt geleverd via een website, een mobiele applicatie of een online portaal; 

2. De dienst wordt in gang gezet omdat een klant daar om vraagt; 

3. De dienst bestaat uit werk dat door individuen tegen betaling wordt uitgevoerd; 

4. Het digitale arbeidsplatform gebruik maakt van algoritmes om werk toe te wijzen, prestaties bij te houden, tarieven te berekenen of de werkenden te controleren. 

Het doel van de wet Platformwerk: het tegengaan van schijnzelfstandigheid 

De Wet Platformwerk introduceert een wettelijk vermoeden dat een platformwerker een "werknemer" is, als er feitelijke signalen zijn van 'leiding en toezicht'.  

Door de nieuwe wet wordt het "platform" aangemerkt als de vermoedelijke werkgever.  

De nieuwe wet stel ook dat het platform moet bewijzen dat er geen sprake is van een dienstverband. De bewijslast is dus omgedraaid: niet de werknemer maar het platform moet bewijzen dat er geen sprake is van een dienstverband.  

De opdrachtgever voor wie het werk wordt uitgevoerd, is niet de partij die als werkgever wordt gezien; het gaat puur om de relatie met het platform. 

Het gaat dus niet om wat er in het contract staat tussen het platform en de freelancer. De "pseudo" freelancer kan stellen - als er sprake is van leiding en toezicht - dat hij een werknemer is, en dus sinds zijn aanstelling recht heeft op pensioen, ontslagvergoeding etc. Als het platform het tegendeel niet kan bewijzen, dan betekent dit dus ook dat het platform met terugwerkende kracht loonbelasting moet betalen, en een boete kan verwachten van de Belastingdienst.  

Wat is het rechtsvermoeden van platformwerknemerschap? 

In het wetsvoorstel wordt het rechtsvermoeden van het platformwerknemerschap bepaald door de volgende vijf criteria van leiding en toezicht: 

1. Het platform bepaalt de tarieven; 

2. Het platform verdeelt het werk; 

3. Het platform controleert de kwaliteit en het werk; 

4. Het platform beperkt de vrijheid om eigen werktijden te kiezen, opdrachten te weigeren of voor derden te werken; 

5. Het platform legt regels op hoe het werk moet worden uitgevoerd. 

Als een platformwerker aantoont dat aan minimaal twee van deze vijf criteria wordt voldaan, geldt het wettelijk vermoeden dat de werkende een werknemer is, ook als is de werknemer als "freelancer" ingehuurd.  

Disclaimer: De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld voor informatieve doeleinden en weerspiegelt de persoonlijke mening van de auteur. Dit is geen juridisch advies. Raadpleeg bij een specifiek juridisch probleem altijd een gekwalificeerde jurist of advocaat.